web analytics
recensie YA

Duorecensie door Denise en Susannah van Giant Days: Nieuwe vrienden van John Allison

Giant Days: Nieuwe vrienden
Categorieën:
Auteur:
Series:
Illustrator: Lissa Treiman, Max Sarin en Whitney Cogar
Published: 2018
Susan, Esther en Daisy zijn huisgenoten. Al een hele week, en dat komt goed uit, want zonder Daisy en Susan was Esther allang één grote puinhoop geweest, en zonder Esther en Susan was Daisy nooit van haar kamer af gekomen. Susan redt zich overigens prima. Vindt ze. Zolang ze McGraw maar niet tegenkomt. Dit is het leven: doen alsof je volwassen bent, je eigen crappy beslissingen nemen en er wat van proberen te maken. Met…
5.0Overall Score

Giant Days: Nieuwe vrienden

Hey allemaal! Vandaag hebben we een speciale recensie van een super gaaf boek voor jullie!!! Vorige week vrijdag landde een pakketje op de mat. Toen ik de verregende doos opende, viel de ...

  • Plot
    5
  • Personages
    5
  • Vaart
    5
  • Spanning
    5
  • Schrijfstijl
    5

Hey allemaal! Vandaag hebben we een speciale recensie van een super gaaf boek voor jullie!!! Vorige week vrijdag landde een pakketje op de mat. Toen ik de verregende doos opende, viel de kleurrijke graphic novel Giant Days: nieuwe vrienden eruit. Voordat ik het boek kon bekijken, werd het onder mijn vingers vandaan gegrist en door mijn jongste zusje Susannah meegesleept naar haar gamecave. Laat ik mijn zusje even voorstellen:

Naam: Susannah Pol

Leeftijd: 19

Dagelijkse bezigheden: student Game Design and Development, verslaafd aan games, luistert één liedje of CD net zolang totdat iedereen haar de kop in wil slaan, kijkt graag naar games, gamers en het maken van icecreamrolls op YouTube, en leest ongeveer 10 boeken in het jaar...

Kortom net zo'n geek als ik maar dan op het gebied van games. Dat ze ervandoor ging met mijn recensie exemplaar was dus nogal onverwacht. Het schaterende gelach dat niet veel later van boven kwam, was al net zo onverwacht, maar vertelde me dat Giant Days weleens erg leuk zou kunnen zijn. Klopte dat?

En of dat klopte!!! Laat ons jullie proberen te overtuigen om dit boek op je wil-ik-nu-meteen-lezen lijstje of je ik-ren-nu-gelijk-naar-de-winkel-om-dit-boek-te-kopen lijstje te zetten 😉

Laten we beginnen met de combinatie van de illustraties en de tekst en de schrijfstijl:

Susannah: De illustraties en humor passen echt perfect bij hoe de personages omschreven worden. Daarnaast denk ik dat de humor ook echt goed bij de doelgroep (young adults die voor het eerst op kamers/ studeren gaan) past. De illustraties vond ik maf en super leuk. 

Denise: De tekst is heerlijk humoristisch en lekker droog en vaak sarcastisch. Oftewel echt mijn soort schrijfstijl! De illustraties passen daar echt naadloos bij, zijn super mooi en voegen een extra dimensie aan de tekst toe door de grappige situaties visueel te maken. Zowel de tekst als de plaatjes deden me meermaals gieren van het lachen. De manier waarop de hoofd- en bijpersonages getekend zijn, past bovendien echt fantastisch bij hoe ze beschreven worden zodat je echt direct een beeld bij iedereen hebt. De tekenstijl van Lissa Treiman en Max Sarin (en de inkleuring door Whitney Cogar) vond ik trouwens echt heel mooi.

Susannah: Ja, ik vond tekenstijl ook heel mooi. Ik weet niet zo goed hoe ik het uit moet leggen, maar best realistisch (geen overdreven grote borsten en konten ofzo die je toch best vaak bij meisjes en vrouwen in strips ziet).

Denise: Ja!!! Dat dus! En ik vond het ook erg leuk dat de tekeningen in kleur waren en niet zwart-wit zoals je bij sommige strips hebt.

Opbouw en ontwikkeling van hoofdpersonages:

Denise: In het boek spelen Susan, Esther en Daisy de hoofdrol. Esther is lekker (melo)dramatisch, Susan is sarcastisch en nuchter en Daisy is duidelijk nog niet klaar voor het studentenleven haha. De interactie tussen de drie personages is echt geweldig met Susan als duidelijke leidster en probleemoplosser, Esther als probleemmagneet en dramaqueen en Daisy als naïef in-zeven-sloten-tegelijk-vallend maar schattige, lieve en behulpzame sidekick. Het leuke was dat alle drie de personages eigenlijk voor uitdagingen kwamen te staan die hen totaal uit hun comfortzone haalden, maar die ze met de nodige obstakels en problemen het hoofd wisten te bieden. Alledrie maken ze een leuke ontwikkeling door en blijft er nog genoeg ruimte voor volgende delen om nog verder te ontwikkelen.

Susannah: Ik vond Esther echt super tof. Ze was lekker edgy en ontzettend geinig. Ik had het gevoel dat Susan en Esther beter uitgediept waren dan Daisy waardoor ik hen wat leuker vond. Bij Daisy wist ik bijvoorbeeld niet wat ze studeerde en haar personage was een beetje nietszeggend.

Denise: Daisy krijgt inderdaad wel wat minder aandacht in dit eerste boek, maar ik vond het wel super grappig hoe ze door haar naïveteit steeds in de problemen kwam en zo steeds een beetje wereldwijzer werd haha.

Susannah: Maar Esther was gewoon echt tof!

Denise: Oké, oké, Esther was inderdaad tof.

Bijpersonages:

Denise: Ik vond de bijpersonages in dit boek net als de hoofdpersonages erg goed neergezet en goed uitgewerkt. Vooral McGraw vond ik erg leuk door de interactie tussen hem en Susan! Ed was lekker maf en ik had echt medelijden met hem omdat zijn liefde niet werd opgemerkt haha.

Susannah: Alle bijpersonages hadden een eigen persoonlijkheid waardoor ze echt gingen leven. Ik vond Ed trouwens ook zielig.

Plot en spanning:

Susannah: Er zat niet heel veel spanning in qua actie maar door alle grappige situaties en de herkenbaarheid van de gebeurtenissen (niet dat ik ooit per ongeluk drugs heb gebruikt en mijn oma toen gezellig op bezoek kwam, of wel... 😉 ) wil je wel verder blijven lezen en wordt je helemaal in het verhaal meegezogen. Bij sommige stukjes leek het wel alsof er stukjes overgeslagen werden waardoor het soms niet helemaal duidelijk was hoeveel tijd er verstreken was, maar zelfs dat zorgde er niet voor dat ik niet verder wilde lezen. Het gedeelte waarin Susan naar huis gaat vond ik iets minder omdat het te snel ging waardoor de spanning van wat daar gebeurt een beetje verzwakte.

Denise: Hier ben ik het grotendeels wel met Susannah eens. Het boek heeft niet echt spanning in de vorm van op-het-puntje-van-je-stoel-nagelbijten maar vooral door de absurde situaties en de humor blijf je verder lezen. Ik weet eigenlijk niet zo goed hoe je de spanning in het boek moet beschrijven want als je eenmaal begint, kun je echt niet meer stoppen met lezen dus het is niet zo dat er geen spanning is, maar gewoon een andere soort spanning. Het stukje bij Susan thuis ging inderdaad vrij vlot waardoor het niet super spannend was, maar ook hier zorgen de humor en absurditeit weer dat je razendsnel doorleest om te weten te komen wat er nu weer gaat gebeuren.

Deze graphic novel is echt een aanrader voor iedereen die van een humoristisch verhaal met heerlijk absurde maar toch herkenbare situaties en een hele cast van toffe, rare en geweldige personages houdt! Wij kijken met z'n tweeën alvast uit naar het volgende deel in de reeks want we willen weten hoe het verder gaat!!!

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Uw mening:

Powered by: Wordpress